فیلم مستند سینمایی «روباه و ماه صورتی» اثر مهرداد اسکویی و ثریا اخلاقی سیزدهمین برنامه‌ی «سینماسلامت» عصر یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در سالن استاد ناصری خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش درآمد و نشست نقد و بررسی آن با حضور رضا درستکار (منتقد و مدیر جلسات سینماسلامت)، دکتر علیرضا زالی (کارشناس) و سیاوش جمالی (تهیه‌کننده فیلم) برگزار شد.
فیلم «ناشناخته‌ی طاق بزرگ پاریس» توسط خانه فیلم معمار و جامعه مهندسان معمار ایران در خانه‌ی هنرمندان ایران به نمایش درمی‌آید.
«شب عباس یاری» در نهصد و هفتاد و ششمین شب از سلسله شب‌های مجله بخارا، عصر چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ با سخنرانی امیر اثباتی، فرهاد توحیدی، شهرام مکری و علی دهباشی در سالن استاد شهناز خانه‌ی هنرمندان ایران برگزار شد
مستند «گلدونه، مش‌رحیم، صغرا و دیگران» اثر همایون امامی در پنجاه و هفتمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم‌تئاترها، عصر چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵ در سینماتک خانه‌ی هنرمندان ایران روی پرده رفت و نشست نقد و بررسی آن با حضور جلیل اکبری‌صحت (منتقد و کارشناس سینما) و محسن خیمه‌دوز (منتقد تئاتر) برگزار شد.
برنامه ششصد و نود و دوم سینماتک خانه‌ی هنرمندان ایران به فیلم سینمایی «متأسفیم جا ماندی» ساخته کن لوچ اختصاص داشت که دوشنبه ۶ مهر ۱۴۰۵ در سالن استاد ناصری، به نمایش در آمد.
فیلم مستند «نگاه اورسون ولز» به‌‌کارگردانی مارک کازینز (محصول ۲۰۱۵) در قالب صد و چهلمین برنامه‌ی «مُستنداتِ یکشنبه» در خانه‌ی هنرمندان ایران روی پرده رفت و نشست نقد و بررسی آن با حضور امیررضا فخری مترجم و منتقد و با مشارکت مخاطبان برگزار شد.
آرش رئیسیان گفت: من در نمایشگاه «سینمای محبوب من» تأکید داشتم که کارهای کاملاً انتزاعی که هیچ پیوندِ قابل‌درکی با موضوع سینمایی ندارند، پذیرفته نشوند. اصرار داشتم که حتماً باید عناصری از آن موضوع سینمایی در نقاشی یا اثر تجسمی وجود داشته باشد تا مخاطب بتواند پیوند اثر با دنیای سینما را کشف کند.
مراسم نکوداشت بیست‌ونهمین سالگرد تأسیس انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران به همراه پنل تخصصی «طراحی در شرایط بحران»، عصر جمعه ۳ مهر ۱۴۰۵ در سالن استاد شهناز خانه‌ی هنرمندان ایران برگزار شد.
اسماعیل میهن‌دوست گفت: در فیلم «دعوت» خانه صرفا یک مکان ساده نیست، بلکه مانند هزارتویی پر از قاب‌ها و رنگ‌های ویژه، کیفیتی شبیه به زندان پیدا کرده است که فاصله عاطفی میان آدم‌ها و دل‌مشغولی‌های فردی آن‌ها را آشکار می‌سازد.
شهرام اشرف ابیانه گفت: تماشای «چشم ویشی» موقعیتی غریب و چندوجهی می‌سازد؛ ما همزمان هم دستگاه تبلیغات و پروپاگاندا را می‌بینیم، هم نظاره‌گر قربانیان این تبلیغات هستیم و هم خودمان را تماشا می‌کنیم که نیم قرن بعد، در جایگاه قاضی تاریخ نشسته‌ایم. با این حال، شابرول تعمدا این جایگاه داوری و قضاوت را ناامن می‌کند و هشدار می‌دهد که تماشاگر امروز نیز بیرون از مسئله تصویر و دستکاری رسانه‌ای نیست.
تمامی حقوق مادی و معنوی این وبسایت به خانه هنرمندان ایران تعلق دارد © ۱۴۰۴ – طراحی شده در استودیومون