وحدت انسان و طبیعت در قاب
گروهی عکس «همریشه» با نمایش آثاری از دهها هنرمند، مدتی پیش در گالری استاد ممیز خانه هنرمندان ایران برپا شد. دانیال آبپیکران که مسئولیت انتخاب آثار و کیوریتوری این مجموعه را بر عهده داشته، معتقد است این نمایشگاه تلاشی برای یادآوری اتحاد و پیوند میان انسانها و همچنین آشتی با طبیعت در روزهای دشوار است.
سفر به دنیایی که دیگر نیست
محمدباقر سلمانی کارگردان مستند «خاطرات سینما» با اشاره به منسوخ شدن بسیاری از فضاهای ثبتشده در فیلم، بر ارزش تاریخی اثر تأکید کرد و افزود: وقتی به تصاویر آپاراتخانهها نگاه میکنیم، با واقعیتی روبرو هستیم که دیگر وجود ندارد.
هملت در قاب مینیمال؛ روایتی زنانه از یک تراژدی کلاسیک
پرهام یدالهی کارگردان نمایش «خفتن و شاید خوابدیدن» گفت: از یک نقطه به بعد احساس کردم چارچوب اولیه دیگر برای من پاسخگو نیست؛ بنابراین از متن «هملت» کمک گرفتم و تلاش کردم حضورش پررنگتر شود و جایگاه خودش را پیدا کند. با این حال، همچنان تمرکز اصلی روی دو کاراکتر ماند و این دو نفر هستند که قصه را پیش میبرند و به همین دلیل سایر عناصر کمی کمرنگتر و مینیمال باقی ماندند.
روایتی از پیوند ریشهها با نوگرایی / آزادی هنری نباید منجر به گسست از اصالت شود
یدالله کابلی استاد مجرب خوشنویسی در بازدید از نمایشگاه «کاریز» گفت: فاطمه حسنی در آثارش با استفاده از شناخت دقیقِ قوسها و حرکتهای اصیل، موفق شده هویت سنتی هنر را با نگاهی نو، در فضای کالیگرافی امروز تعریف کند.
