تارا برزی در نمایش «باران نم‌نم خواهد بارید»، سراغ ترجمه جهان غبارآلود و سورئال هاروکی موراکامی به زبان عریان تئاتر رفته است. او در این اقتباس، نه به دنبال بازسازی فیزیکی قصه‌ها، که در پی بازنمایی آن فقدان مبهم و تنهاییِ وجودی است که شخصیت‌های موراکامی با آن دست‌وپنج نرم می‌کنند...

اکران و نشست نقد و بررسی فیلم‌های کوتاه «او اینجا نیست» ساخته سعید سیری، «اُرُسی» ساخته محمد هرمزی و «سوداد» ساخته آرزو ساعدی با اجرای پوریا نوری (فیلمساز) و با حضور محمدجواد فراهانی (منتقد سینما)، سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۵ در سالن استاد ناصری خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

محمد نصیری هکر کلاه سفید معتقد است هک کردن یک انسان، بسیار ساده‌تر و کارآمدتر از هک کردن سیستم‌های امنیتی است و در این‌باره می‌گوید: من خیلی راحت‌تر می‌توانم کسی را فریب دهم تا اطلاعات بانکی را برایم کپی کند، تا اینکه سال‌ها وقت صرف نفوذ فنی به بانک کنم. در فیلم «فراماشین» هم دقیقاً همین الگو را می‌بینید؛ هوش مصنوعی با درک نقاط ضعف شخصیت مقابل، از طریق اطلاعاتِ به‌دست آمده، او را خلع‌سلاح می‌کند.

نمایشگاه آثار برتر نخستین دوره جشنواره بین‌المللی پول و سرمایه در گالری بهار و گالری نامی خانه هنرمندان ایران برگزار شده است. اسماعیل کاظمی‌نظیر، مدیر جشنواره به بررسی زوایای ناگفته‌ای از این رویداد می‌پردازد و از هدف‌گذاری ملی تا تبدیل شدن آن به یک رقابت جهانی، اشاره می‌کند.

کیمیا نوریان با اشاره به ویژگی‌‌های آثار نقاشی‌اش در نمایشگاه «آخرین لحظه» گفت: وقتی روی نماد کاکتوس کار می‌کردم، ذهنم خیلی درگیر طبیعت نبود؛ بلکه درگیر خودِ ماهیت انسان بود؛ به‌ویژه با توجه به شرایطی که ما هم داشتیم و حالتی شبیه به زیست در بحران بود. کاکتوس به نظر من می‌توانست همان انسانی باشد که دارد نهایت مقاومت را به خرج می‌دهد و سعی می‌کند در هر شرایطی سبز و زنده بماند. به همین خاطر، فضاهای طبیعی را کار کردم اما کاکتوس را بسیار بزرگ‌تر و متفاوت‌تر از چیزی که در طبیعت وجود دارد کشیدم تا وجهه مقاومت در آن جلوه بیشتری پیدا کند و در نهایت، فضایی سورئال شکل بگیرد.

اسماعیل میهن‌دوست منتقد سینما و فیلمساز با اشاره به این که «مرگ و دوشیزه»؛ پرسشی بی‌پاسخ درباره عدالت است، گفت: در کتاب «فراسوی نیک و بد» جمله‌ای مشهور از نیچه وجود دارد که می‌گوید کسی که با هیولا می‌جنگد باید مراقب باشد که خودش به هیولا تبدیل نشود. به نظرم شخصیت پولینا دقیقاً در چنین موقعیتی قرار دارد.

رضا درستکار در نشست «سینماسلامت» (اکران مستند «یکی از آن سه نفر») گفت: شخصیت‌هایی مثل محمد متوسلانی سندِ برجسته و اثبات‌شدۀ سلامت در تاریخ سینمای ایران هستند؛ نمادِ یک سینمای معصوم، با ساده‌ترین اخلاقیات و فرهنگ که متعلق به مردم است. وقتی از او می‌پرسید آیا تو یک سرگرم‌کننده هستی یا هنرمندِ متفکر، لحظه‌ای درنگ نمی‌کند و می‌گوید: «من فقط می‌خواهم مردم را سرگرم کنم.» این ویژگی برجسته‌ای است که در جریان‌های تحلیلی سینمای ما هیچ‌وقت جدی گرفته نشده است.

منتخب عکس‌های پویش ملی «وطن به روایت من» یکم تا سی و یکم تیر ۱۴۰۵ در نمایشگاه محیطی خانه هنرمندان ایران در معرض دید عموم قرار می‌گیرد.

خسرو معصومی در نشست اکران و نقد «خرس» در سینماتک خانه هنرمندان ایران گفت: سینما نقش اساسی در زندگی مردم دارد و برخی آن را جدی نمی‌گیرند. باید بپذیریم که سینما دنیای دیگری را برای ما باز می‌کند که به رحم، مروت، عشق و رویاپردازی می‌رسیم. قدرتی که حتی امروز ادبیات هم از آن برخوردار نیست.