علیرضا تابش مدیر فرهنگی در بازدید از نمایشگاه عکس «تار و پود و خاک» گفت:نمایشگاه‌هایی از این دست، حس کنجکاوی ما را برای کشف دوباره ایران از زاویه‌ای نو برمی‌انگیزند. در این رویداد، شاهد تلفیق هنر دو عکاس از دو اقلیم و دو نسل متفاوت هستیم؛ تمایز دیدگاه‌ها و تنوع سوژه‌ها، نوعی «گفت‌وگوی هنری» را از دریچه لنز و زاویه دید آن‌ها شکل داده است. عکس‌ها در اقلیم‌ها و فصول گوناگون ثبت شده‌اند و بازتاب‌دهنده شگفتی‌های معماری، آداب، رسوم و هنرهای ناب ایرانی هستند؛ بستری که فرصت بازشناسی و کشف مجدد زیبایی‌های کشورمان را فراهم می‌آورد.

حسین محسنی، مدیرعامل آرت‌فر تهران گفت: تهران بیشترین تعداد رویداد هنری را در منطقه ما در اختیار دارد. هدف ما از برگزاری این نوع فستیوال‌ها، تنها برگزاری یک نمایشگاه نیست، بلکه ما در پی «رسمیت بخشیدن» به این تعداد رویداد و «مرکزیت‌بخشی» به جایگاه تهران در سطح منطقهٔ غرب آسیا هستیم. ما می‌خواهیم جایگاه اصلی تهران را به عنوان قطب هنری منطقه بازتعریف و تثبیت کنیم.

گالری «تابستان» خانه‌ی هنرمندان ایران این روزها میزبان نمایشگاهی با عنوان «تار و پود و خاک» است. این نمایشگاه عکس، حاصل هم‌نشینی نگاه دو نسل از عکاسان ایران است؛ مظفر طاهری، عکاس پیشکسوت و دارنده درجه یک هنری و الهه قویدل، عکاس نسل جوان.

به گفته ملیحه دربندسری، تسهیلگر و گرداننده نمایشگاه «دیوان و ایزدان» در گالری بهار خانه‌ی هنرمندان ایران، این نمایشگاه با الهام از کتاب «هستی ایزدان، نیستی دیوان» نوشته مهرک‌علی صابونچی شکل گرفته و در جریان کار، کودکان با مفاهیمی چون افسانه، اسطوره، دیو و ایزد آشنا شده‌اند؛ مفاهیمی که به گفته او، همچنان در زندگی انسان معنا دارند. دیوان به عنوان نماد تاریکی و ایزدان به عنوان نشانه نجات، روشنایی، صلح و نیکی.

گالری «پاییز» در روزهای اخیر میزبان نمایشگاهی است که بیش از آنکه نمایش تکنیک باشد، روایتی است از تجربه‌های زیسته در تلاطم‌های اجتماعی سال‌های اخیر. شهپر رادافشار، نقاش و مدرس باسابقه، پس از سال‌ها دوری از هیاهوی نمایشگاه‌های انفرادی و با تکیه بر آموزه‌های مکتب نیما پتگر، مجموعه «حافظه خاک» را به نمایش گذاشته است؛ آثاری که در آن آشوب و امید، در هم‌نشینی رنگ‌های سرد و گرم، به دیالوگی برای بقا تبدیل شده‌اند.

نمایشگاه انفرادی بردیا شاهسواری، بیش از آنکه صرفا مجموعه‌ای از آثار نقاشی‌خط باشد، روایتی شخصی از زیستن میان رنگ، کلمه و تجربه است؛ آثاری که بخشی از آنها در روزهای پراضطراب جنگ و در دل بی‌خوابی‌ها، رفت‌وآمدهای فشرده و مواجهه مستقیم با التهاب روزگار شکل گرفته‌اند...

نمایشگاه آثار برتر نخستین دوره جشنواره بین‌المللی پول و سرمایه در گالری بهار و گالری نامی خانه هنرمندان ایران برگزار شده است. اسماعیل کاظمی‌نظیر، مدیر جشنواره به بررسی زوایای ناگفته‌ای از این رویداد می‌پردازد و از هدف‌گذاری ملی تا تبدیل شدن آن به یک رقابت جهانی، اشاره می‌کند.

کیمیا نوریان با اشاره به ویژگی‌‌های آثار نقاشی‌اش در نمایشگاه «آخرین لحظه» گفت: وقتی روی نماد کاکتوس کار می‌کردم، ذهنم خیلی درگیر طبیعت نبود؛ بلکه درگیر خودِ ماهیت انسان بود؛ به‌ویژه با توجه به شرایطی که ما هم داشتیم و حالتی شبیه به زیست در بحران بود. کاکتوس به نظر من می‌توانست همان انسانی باشد که دارد نهایت مقاومت را به خرج می‌دهد و سعی می‌کند در هر شرایطی سبز و زنده بماند. به همین خاطر، فضاهای طبیعی را کار کردم اما کاکتوس را بسیار بزرگ‌تر و متفاوت‌تر از چیزی که در طبیعت وجود دارد کشیدم تا وجهه مقاومت در آن جلوه بیشتری پیدا کند و در نهایت، فضایی سورئال شکل بگیرد.

منتخب عکس‌های پویش ملی «وطن به روایت من» یکم تا سی و یکم تیر ۱۴۰۵ در نمایشگاه محیطی خانه هنرمندان ایران در معرض دید عموم قرار می‌گیرد.