گزارش تصویری | بررسی «محروسه معظمه» در عصر سهشنبههای بخارا | 16 اردیبهشت 1405
پنجاه و ششمین عصر سهشنبههای بخارا به مناسبت انتشار کتاب «محروسه معظمه» در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
پنجاه و ششمین عصر سهشنبههای بخارا به مناسبت انتشار کتاب «محروسه معظمه» در خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
محمد خالقی از اجرای نمایش «مصائب یک عشق» در پاییز 1405 خبر داد.
آیین تشییع پیکر «علی خسروی» هنرمند نقاش و طراح گرافیک صبح دوشنبه 14 اردیبهشت 1405 از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
نمایشگاه عکس «بلوطهای سپید» در گالری محیطی خانه هنرمندان ایران برپا میشود. در این نمایشگاه، مجموعه عکسهای «محمد فوقانی» عکاس مشهور سینمای ایران از فیلم سینمایی «اتاقک گلی» ساخته محمد عسگری به تماشا گذاشته میشود.
«شب شاهنامه و جلال خالقیمطلق» در قالب نهصد و چهل و دومین شب از شبهای مجله بخارا، عصر پنجشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵ در سالن استاد شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
آیین سوگ اربعین شهادت آیتالله سیدعلی خامنهای رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران با عنوان «امینِ ایران» یکشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۵ با حضور جمعی از اهالی فرهنگ، هنر و رسانه در تالار وحدت تهران برگزار شد.
محمدمهدی عسگرپور مدیرعامل خانه هنرمندان ایران با اشاره شهادت رهبر معظم انقلاب و وقایع چهل روز گذشته، تأکید کرد: جامعه امروز با دریافتها و مفاهیم جدیدی مواجه شده است که نیازمند رمزگشایی است. آنچه در این بازه زمانی رخ داد، ما را با دریافتهایی روبرو کرد که تنها برای ذکر مصیبت نیست؛ بلکه معتقدم بخش بزرگی از این اتفاقات، ما را با تعاریف تازهای از مفاهیم اجتماعی و ملی روبرو کرده است.
همزمان با جنگ رمضان، آژانس عکس انجمن سینمای جوانان ایران، نمایشگاه عکس «ایران من، سرای من» را برپا میکند.
نمایش «رنگ انار» جمعههای هر هفته (تا جمعه ۱۰ خرداد ۱۴۰۵) ساعت ۱۴ در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه میرود.
«رنگ انار» با ریتمی آهسته و نگاهی خیره به رنج، راهی دیگر را پیشنهاد میکند؛ راهی که از بدن آغاز میشود و به حافظه جمعی میرسد. در این نمایش، که بیش از سه ساعت و نیم است، بدن بازیگر نه ابزار بازنمایی، که سندی زنده از آسیبپذیری است؛ تا آنجا که حذف گریم و پذیرش تغییرات واقعی در ظاهر بازیگران، به بخشی از جهان اثر تبدیل شده است. «رنگ انار» نمایشی برای مکث است؛ برای تاب آوردن در برابر کندی، برای دیدن زخمهایی که معمولاً در هیاهوی روایتهای تند پنهان میمانند.