آریو راقب‌کیانی گفت: دغدغه اصلی نمایش «نامه اداری»، قدرت «نه گفتن» و جسارت مخالفت است؛ اینکه با نگاهی نقادانه و شک‌آمیز با پدیده‌هایی روبه‌رو شویم که وارد زندگی‌مان می‌شوند. نمایش می‌خواهد مخاطب در برابر هر امر تازه‌ای، بدون پرسش و پذیرش کورکورانه تسلیم نشود.

نیما آقاخانی کارگردان نمایش «تا هیچ چیز عوض نشود» که تا روز جمعه در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه است، گفت: به هیچ وجه در ساخت کارهایم این رویکرد را نداشته‌ام که بخواهم نیتی در انتقال پیامی داشته باشم، بلکه همواره سعی کرده‌ام که ببینم چگونه می‌توانم دغدغه‌های خودم را در کارم مسئله کنم و در ذهن مخاطب ایجاد پرسش کنم.

نازنین سالاری‌فر کارگردان نمایش «خط چشم» گفت: نمادهایی در طول کل اجرا وجود دارند که مخاطب را به فکر فرو می‌برند و در عین حال هر مخاطب می‌تواند برداشت شخصی خودش را نسبت به آن داشته باشد. در نهایت چه در متن و چه در شیوه اجرایی نمایش، نمادها وجود دارند و قابل تأمل هستند.

آروین شاه‌حسینی، کارگردان تئاتر، نمایش «کلوزآپ» را حاصل تجربه‌ای طولانی، شخصی و پرچالش می‌داند؛ نمایشی ۱۵۵ دقیقه‌ای که بدون موسیقی، طراحی دکور و نورپردازی ویژه، تنها بر حضور یک کاراکتر روی صحنه استوار است.