اخبار

شهرام اشرف ابیانه گفت: تماشای «چشم ویشی» موقعیتی غریب و چندوجهی می‌سازد؛ ما همزمان هم دستگاه تبلیغات و پروپاگاندا را می‌بینیم، هم نظاره‌گر قربانیان این تبلیغات هستیم و هم خودمان را تماشا می‌کنیم که نیم قرن بعد، در جایگاه قاضی تاریخ نشسته‌ایم. با این حال، شابرول تعمدا این جایگاه داوری و قضاوت را ناامن می‌کند و هشدار می‌دهد که تماشاگر امروز نیز بیرون از مسئله تصویر و دستکاری رسانه‌ای نیست.

رحیم رشیدی‌تبار نمایشنامه‌نویس و کارگردان «گردبادک» با اشاره به شاخصه‌های این اثر، گفت: پیش از این اقتباس‌هایی از «درخت آسوریک» انجام شده بود که البته برای من چندان جاذبه‌ای نداشت و تصمیم داشتم خوانشی متفاوت و نو از این مناظره کهن ارائه دهم...

هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم پرواز به دبیری علی نصیریان، روز جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ با حضور جمعی از هنرمندان، داوران، فیلمسازان و اصحاب فرهنگ و رسانه، در سالن اصلی مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی برگزار شد‌ و به پایان رسید.

آیین ستایش از استاد «مجید بلوچ» و دورهمی اعضای انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران عصر پنجشنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ در سالن استاد شهناز خانه‌ی هنرمندان ایران برگزار شد.

آرش رئیسیان گفت: همواره با این پرسش دست‌به‌گریبان بودم که با چه ترفند و تمهیدی می‌توان مخاطب را دقایقی طولانی‌تر روبه‌روی یک اثر متوقف کرد تا به درون تابلو نقب بزند؛ چراکه هدف، کشف خود اثر نیست، بلکه مخاطب باید از دریچه تابلو به «کشف درون خود» برسد. 

فاطمه حسنی درباره نمایشگاه «کاریز» گفت: از آن‌جا که ریشه و سرمنشأ بقای هر باغی در این اقلیم قنات و کاریز است، عنوان نمایشگاه را «کاریز» گذاشتم. معتقدم هنر نیز خصلتی کاریزگونه دارد؛ از ژرفای لایه‌های درونی و ناخودآگاه هنرمند سرچشمه می‌گیرد، بستر تاریکی را می‌پیماید و در نهایت به سطح بوم می‌رسد تا به زندگی و ادراک مخاطب طراوت ببخشد.

یدالله کابلی استاد مجرب خوشنویسی در بازدید از نمایشگاه «کاریز» گفت: فاطمه حسنی در آثارش با استفاده از شناخت دقیقِ قوس‌ها و حرکت‌های اصیل، موفق شده‌ هویت سنتی هنر را با نگاهی نو، در فضای کالیگرافی امروز تعریف کند.

گروهی عکس «هم‌ریشه» با نمایش آثاری از ده‎‌ها هنرمند، مدتی پیش در گالری استاد ممیز خانه هنرمندان ایران برپا شد. دانیال آب‌پیکران که مسئولیت انتخاب آثار و کیوریتوری این مجموعه را بر عهده داشته، معتقد است این نمایشگاه تلاشی برای یادآوری اتحاد و پیوند میان انسان‌ها و همچنین آشتی با طبیعت در روزهای دشوار است.