گفتوگو با علیرضا تابش در حاشیه بازدید از نمایشگاه «تار و پود و خاک»
روایت و مکث هنرمندانه بر شگفتیهای ایران
علیرضا تابش مدیر فرهنگی در بازدید از نمایشگاه عکس «تار و پود و خاک» گفت:نمایشگاههایی از این دست، حس کنجکاوی ما را برای کشف دوباره ایران از زاویهای نو برمیانگیزند. در این رویداد، شاهد تلفیق هنر دو عکاس از دو اقلیم و دو نسل متفاوت هستیم؛ تمایز دیدگاهها و تنوع سوژهها، نوعی «گفتوگوی هنری» را از دریچه لنز و زاویه دید آنها شکل داده است. عکسها در اقلیمها و فصول گوناگون ثبت شدهاند و بازتابدهنده شگفتیهای معماری، آداب، رسوم و هنرهای ناب ایرانی هستند؛ بستری که فرصت بازشناسی و کشف مجدد زیباییهای کشورمان را فراهم میآورد.
به گزارش اتاق خبر خانهی هنرمندان ایران، نمایشگاه عکس «تار و پود و خاک» با آثاری از الهه قویدل و مظفر طاهری در گالری تابستان خانه هنرمندان ایران برپاست. در جریان این رویداد، علیرضا تابش، مدیر فرهنگی و مدیرعامل هگتا، ضمن بازدید از آثار به نمایشدرآمده، در گفتوگویی کوتاه به تحلیل اهمیت برگزاری چنین رویدادهایی، ویژگیهای روایی نمایشگاه و پیوند هنر با امید و تابآوری اجتماعی پرداخت.
در شرایط خطیر و دشوار کنونی، اساساً کنش هنری و برگزاری رویدادهایی از این دست تا چه اندازه میتواند الهامبخش و امیدآفرین باشد؟
واقعیت این است که ایران عزیز امروز شرایط خطیری را سپری میکند؛ در چنین فضایی، اینکه اهالی فرهنگ و هنر با برپایی نمایشگاهها، رویدادها و نشستهای گفتوشنود، نام و هویت ایران را زنده نگه میدارند، اقدامی بسیار ارزشمند است. از سوی دیگر، مخاطبان و علاقهمندانی که به این فضاها میآیند، مشارکت میکنند، به بحث و تبادل نظر میپردازند یا با خرید آثار از هنر حمایت میکنند نیز کاری بهغایت مهم و شایسته تقدیر انجام میدهند.
شاخصه نمایشگاه «تار و پود و خاک» چیست؟
نمایشگاههایی از این دست، حس کنجکاوی ما را برای کشف دوباره ایران از زاویهای نو برمیانگیزند. در این رویداد، شاهد تلفیق هنر دو عکاس از دو اقلیم و دو نسل متفاوت هستیم؛ تمایز دیدگاهها و تنوع سوژهها، نوعی «گفتوگوی هنری» را از دریچه لنز و زاویه دید آنها شکل داده است. عکسها در اقلیمها و فصول گوناگون ثبت شدهاند و بازتابدهنده شگفتیهای معماری، آداب، رسوم و هنرهای ناب ایرانی هستند؛ بستری که فرصت بازشناسی و کشف مجدد زیباییهای کشورمان را فراهم میآورد.
به نظر شما مهمترین ویژگی و نقطه تمایز یک نمایشگاه عکاسی منسجم چیست؟ آیا در این مجموعه چنین روایتی شکل گرفته است؟
طبیعتاً برای بسیاری از مخاطبان و کارشناسان، «داستان و خط روایی نمایشگاه» اهمیت ویژهای دارد. یک عکاس ممکن است در طول سال دهها یا صدها فریم عکس ثبت کند، اما آنچه به خروجی نهایی معنا میبخشد، شیوه گزینش آثار و چینش آنها بر اساس یک سیر روایی منسجم است.
و شکل این روایتگری تا چه حد میتواند به عنوان جذبکننده مخاطب عمل کند؟
این روایتگری درست است که در مخاطب کشش ایجاد میکند، سطح سواد بصری او را ارتقا میدهد و بستری جذاب برای گفتوگو و تحلیل پدید میآورد. گزینش نهایی آثارِ ارائهشده در این گالری دقیقاً توانسته چنین فضایی را برای مکث و تأمل ایجاد کند.
استقبال مردم از این رویداد را با توجه به حال و هوای حاکم بر جامعه چگونه میبینید؟
بسیار خوشحالم که امروز در خانه هنرمندان ایران، شاهد حضور پرشور جوانان و اقشار مختلف مردم هستم. در این تنگنای اقتصادی و روزهایی که جامعه داغدار حوادث تلخ و از دست دادن عزیزانمان است. از جمله رخداد تلخ جنوب کشور که در آن دانشآموزان، کودکان و هموطنانمان را از دست دادیم. شنیدن این مصیبتها شاید در ظاهر واژهها و اعدادی گذرا باشند، اما در واقعیت رنج عمیقی بر دلها میگذارند. با این حال، اینکه مردم شریف ایران همچنان مقاوم، ایستاده و باانگیزه، زندگی را در دل این شرایط دشوار پیش میبرند، تحسین برانگیز است.
مهسا بهادری – اتاق خبر خانهی هنرمندان ایران
دیدگاه خود را بنویسید