یادداشت زهرا موسوی (پریزاد) به‌مناسبت پایان نمایشگاه «مجموعه تکامل»

تکامل، مقصدی ثابت نیست، بلکه فرایندی مداوم از شدن است


زهرا موسوی (پریزاد) به‌مناسبت پایان برپایی نمایشگاه منتخب آثار مجسمه و نقاشی خود با عنوان «مجموعه تکامل» در گالری تابستان خانه هنرمندان ایران، در یک یادداشت عنوان کرد:در این آثار کوشیده‌ام نشان دهم که تکامل، مقصدی ثابت نیست، بلکه فرایندی مداوم از شدن است؛ فرایندی که هم در طبیعت جاری است و هم در درون انسان…

به گزارش اتاق خبر خانه هنرمندان ایران، متن این یادداشت به شرح زیر است:

من پریزاد هستم

لیسانس گرافیک و فوق لیسانس کارگردانی انیمیشن، طراح، نقاش، تصویرگر، مجسمه ساز، انیماتور و بازیگر تئاتر هستم. سال‌ها دوره اصول و مبانی حجم‌سازی را در نزد اساتید بزرگی چون استاد شجاع‌الدین شهابی که به واسطه استاد رضا عباسی از شاگردان کمال‌الملک بودند و همین‌طور استادِ بزرگ حمید شانس و مرحوم استاد ایرج زند گذراندم و شاخه‌های دیگر هنر را در خدمت اساتید بزرگ دیگر پشت سر گذراندم. عضو انجمن مجسمه‌سازان ایران هستم و شركت در دو سالانه‌هاي مجسمه‌سازي، شركت در جشنواره هزار و يك شب (تصويرسازي)، شركت در جشنواره امام رضا (نقاشي)، شركت در جشنواره آزادگان (مجسمه)، شركت در نمايشگاه‌هاي گروهي اعضاي انجمن مجسمه‌سازان (گالري خاك، گالري بنفشه، گالري صبا، گالري اعتماد، خانه هنرمندان ایران) را در کارنامه دارم. اولین نمایشگاه انفرادی من به نام «مجموعه تکامل» از ۱۱ تا ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ در خانه هنرمندان ایران در معرض دیدِ مخاطبین عزیز به نمایش درآمده است…

از آفتاب بیشم، ذراتِ روح پیشمرقصان و ذکرگویان، سویِ گهر فشانمگر نورِ خود نبودی، ذرات کی نمودی؟ ای ذره، چون گریزی از جذبهٔ کمالم؟ پروانه‌وارِ عالم، پرّان به گردِ شمعمفریش می‌فرستم، پریش می‌ستانم در خلوت است عشقی، زین شرح، شرحه شرحهگر شرحِ عشق خواهی، پیش آ و بنشانم.

این ابیات برای من تصویری از حرکتِ پیوسته‌ی هستی به سوی نور و کمال است؛ حرکتی که در آن، هر ذره در مسیر جذب و دگرگونی، هویتی تازه می‌یابد.

مجموعه‌ی «تکامل» نیز تلاشی است برای به تصویر کشیدن همین لحظه‌های گذار؛ لحظه‌هایی که فرم، رنگ و بافت از سکون فاصله می‌گیرند و وارد گفت‌وگویی زنده با نور و فضا می‌شوند.

در این آثار کوشیده‌ام نشان دهم که تکامل، مقصدی ثابت نیست، بلکه فرایندی مداوم از شدن است؛ فرایندی که هم در طبیعت جاری است و هم در درون انسان. هر اثر، روایتی از عبور است — عبور از تاریکی به روشنایی، از آشفتگی به تعادل، و از نادانی به آگاهی. امیدوارم مخاطب در مواجهه با این مجموعه، نه‌تنها تجربه‌ای بصری، بلکه لحظه‌ای تأمل را تجربه کند؛ لحظه‌ای برای بازنگری در مسیر رشد شخصی خویش و کشف نوری که درون هر انسان جاری است.

انتظاری که از مسئولین محترم وزارت فرهنگ و ارشاد، وزارت میراث فرهنگی و گردشگری و موسسه فرهنگ و توسعه ایران دارم این است که با حمایتی که از توسعه صنوف مختلف هنری انجام می‌دهند، به حیات رشته‌های هنری کمک کنند. هنرمندان برای حیات خود نیاز به حمایت جدی دارند… با توجه به گرانی و مشکلات زیادی که برای عموم مردم ایران پیش آمده است، انتظار می رود که مسئولینِ محترم، کمک به رایگان شدنِ نمایشگاه‌های مختلف برای هنرمندان معاصر ایرانی کنند تا دیده شوند و کمکی سبز شود برای داشتنِ ایرانی آباد…

لازم است سازمان ارتباطات و رایزن‌های فرهنگی تجدیدنظر کنند و هنرمندان دیگری را هم مدنظر داشته باشند تا بتوانند در مکان‌های ارزشمند و به عنوان میراث فرهنگی، آثاری فرهیخته را به نمایش بگذارند تا هنر ایرانی بیشتر و عمیق‌تر در دل و جانِ مخاطبان ریشه کند و کمک‌حال هویت و رشد فردی هر انسانِ ایرانی شود.

همواره این فرصت وجود دارد تا هنرمندان بتوانند با برگزاری نمایشگاه و فعالیت‌های فرهنگی بین‌المللی در زمینه نقاشی، خط، آثار تجسمی، عکس و صنایع‌دستی در دیگر کشورها، به معرفی تمدن و فرهنگ اسلامی و ایرانی و تبیین سیاست‌های جمهوری اسلامی ایران و جذب گردشگر کمک کنند.

«سپاسِ بیکران از خانه‌ی هنرمندان ایران»

نمایشگاه مجموعه آثار زهرا موسوی (پریزاد) با عنوان «مجموعه تکامل» از ۱۱ تا ۲۲ خرداد ۱۴۰۵ در گالری تابستان خانه هنرمندان ایران برگزار شد.