مهسا مشایخی از حضور در نمایشگاه «برای ایران» میگوید؛
هنر، زبان مشترک صلح و معصومیت در دنیای تهدیدهاست
نمایشگاه هنری «برای ایران» در مجموعه گالریهای خانه هنرمندان ایران درحال برگزاری است در این نمایشگاه آثاری از هنرمندان ایرانی در رشتههای نقاشی، مجسمه، خطنقاشی و نقاشیخط به نمایش درمیآید. این آثار به صورت مستقیم از هنرمندان دریافت شده است.
به گزارش اتاق خبر خانه هنرمندان ایران، نمایشگاه هنری «برای ایران» به پیشنهاد مؤسسه کمک به توسعه فرهنگ و هنر و با همکاری خانه هنرمندان ایران، با هدف حمایت از هنرمندان برگزار شده است. این رویداد دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ افتتاح و تا ۸ خرداد ادامه دارد.
مهسا مشایخی، نقاش در این نمایشگاه با اثری حضور یافته است که خود، زخمیِ مستقیمِ واقعهای ناگوار است. او در این گفتگو از «معصومیت»، «جنگ» و «مسئولیت اجتماعی هنرمند» سخن میگوید.
مشایخی درباره اثر به نمایش درآمدهاش که بخشی از یک مجموعه ۳۰ تایی است، توضیح میدهد: این اثر سالها پیش در گالری گلستان به نمایش درآمده بود. موضوع آن مجموعه، معصومیت و صلح است؛ معصومیتی که همواره در معرض تهدید قرار دارد. جالب اینجاست که در جریان وقایع اخیر یعنی دقیقا دهم اسفند، منزل ما به شدت آسیب دید و این تابلو هم از این آسیبهای فیزیکی بینصیب نماند. تصمیم گرفتم دقیقاً همین اثرِ آسیبدیده را با همان حس و حال در این نمایشگاه بگذارم.
این هنرمند نقاش با اشاره به استیتمنت (بیانیه) اثرش اضافه میکند: در تمام تابلوهای این مجموعه، تصویر کودکان دیده میشود، اما هدف من صرفاً نقاشیِ کودک نیست؛ بلکه کودک در اینجا نمادِ معصومیت است. در دنیایی که هر لحظه ممکن است این پاکی دچار نقصان و آسیب شود، هنر من تلاشی برای یادآوری دوستی و صلح است.
مشایخی در پاسخ به این پرسش که چرا در شرایط فعلی جامعه در این نمایشگاه شرکت کرده؟، میگوید: من عمیقاً به این شعر سهراب سپهری معتقدم که تا شقایق هست زندگی باید کرد. در شرایطی که جامعه با چالشهای متعددی روبروست، مسئولیت هنرمند چندبرابر میشود. فرهنگ و هنر تنها ابزاری است که میتواند به پویایی، حرکت و شادابی دوباره جامعه کمک کند. ما باید دست و پا بزنیم تا این پویایی را حفظ کنیم.
او هنر را عاملی برای اتحاد و نقادی دانسته و میگوید: هنر یک زبان مشترک جهانی است که بدون نیاز به کلمات، مفاهیم عمیق را منتقل میکند. این زبان هم قدرت متحد کردن جامعه را دارد و هم میتواند در زمانهای مختلف، نقادی قدرتمندی نسبت به وضعیت موجود داشته باشد.
مهسا مشایخی در بخش پایانی گفتگوی خود، به چالشهای معیشتی هنرمندان و اهمیت سیاستگذاریهای کلان در حوزه اقتصاد هنر میپردازد و از پیوند عاطفی خود با اثر آسیبدیدهاش در نمایشگاه «برای ایران» سخن میگوید.
مشایخی با انتقاد از وضعیت فعلی حمایت از هنرمندان متذکر میشود: اقتصاد هنر بحث بسیار پیچیدهای است که با توجه به شرایط اقتصادی امروز جامعه، میتواند جایگاه ویژهای برای هنرمندان داشته باشد، اما متأسفانه آن حمایتی که باید، صورت نمیگیرد.
او برای برونرفت از این وضعیت پیشنهاد داده و میگوید: در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، خرید آثار هنری به عنوان جایگزینی برای پرداخت مالیات تعریف میشود. ما نیز در شرایط فعلی به چنین سیاستگذاریهای هوشمندانهای نیاز داریم تا هم از هنرمندان حمایت شود و هم بازار هنر رونق بگیرد.
این هنرمند در پاسخ به پرسشی درباره حسوحال نمایش اثری که آسیب دیده است، از یک نکته ناگفته پرده برمیدارد و میگوید: این نقاشی، چهره دختر خودم و دختر خواهرم است. همین موضوع، جایگاه ویژهای به آن میبخشد. نکته عجیب و تأملبرانگیز اینجاست که آسیبِ فیزیکی دقیقاً تا نزدیکی صورت این کودکان پیش آمده و پارگیِ تابلو، تصویری غیرمنتظره و دراماتیک خلق کرده است.
او با اشاره به استقبال و همذاتپنداری مخاطبان نمایشگاه از این اثر میگوید: دیدم که مخاطبان دقایق طولانی روبروی این تابلو میایستند و ارتباط عمیقی با آن میگیرند. معتقدم سخن کز دل برآید، لاجرم بر دل نشیند؛ شاید به همین دلیل است که مخاطبانِ نمایشگاه، علیرغم آسیبِ وارد شده به تابلو، همچنان با پیام صلح و معصومیتِ آن ارتباط برقرار میکنند و این بهترین بازخوردی بود که گرفتم.
مهسا بهادری ـ اتاق خبر خانه هنرمندان ایران
دیدگاه خود را بنویسید