رومن اوتل، رایزن فرهنگی فرانسه در ایران:
اهمیت حفظ رابطه فرهنگی فرانسه و ایران / مرتضی ممیز در فرانسه، همچنان مشهور است

رومن اوتل:
من مدیر انجمن ایرانشناسی فرانسه در ایران هستم؛ انجمنی که فکر میکنم حدود ۱۲۰ سال پیش، در دوره قاجار تأسیس شد. آن زمان که باستانشناسان فرانسوی به ایران میآمدند و ایرانشناسی شکل گرفت، این انجمن با دانشگاه تهران همکاری میکرد و رابطهای بسیار قدیمی، عمیق و دوستانه ایجاد شد. به نظر من امروز هم جنس این روابط همچنان همینطور است. البته گاهی این روابط کمی پیچیده میشوند، بیشتر به دلیل مسائل سیاسی؛ اما در نهایت ما توانستهایم این روابط را حفظ کنیم و ادامه دهیم و این مهمترین موضوع است.
رومن اوتل:
مرتضی ممیز در فرانسه بسیار شناختهشده و مشهور است. او اولین گرافیست ایرانی بود که عضو رسمی اتحادیه بینالمللی گرافیستها شد. او در سال ۱۹۶۸ که دوره بسیار مهمی برای هنرهای مدرن فرانسوی بود، در فرانسه حضور داشت. تا پیش از همهگیری کرونا، هر سال یک گرافیست فرانسوی به ایران میآمد و در برنامههای مرتبط شرکت میکرد. امیدوارم سال آینده دوباره بتوانیم یک گرافیست فرانسوی را به این برنامهها دعوت کنیم.
پروژه بنیاد ممیز بسیار جالب است. نه فقط به خاطر آثار آقای ممیز، بلکه چون هر سال یک گرافیست از کشور دیگری را دعوت میکنند و آثارش را به نمایش میگذارند. این کار واقعاً ارزشمند است.

رومن اوتل، رایزن فرهنگی فرانسه در ایران و مدیر انجمن ایرانشناسی فرانسه گفت: روابط فرهنگی بین ایران و فرانسه بسیار قدیمی، عمیق و ریشهدار است. این روابط درواقع بین مردم و جوامع دو کشور شکل گرفته است. گاهی به دلیل مسائل سیاسی این روابط کمی پیچیده میشود؛ اما در نهایت ما توانستهایم این روابط را حفظ کنیم و ادامه دهیم و این مهمترین موضوع است.
به گزارش اتاق خبر خانه هنرمندان ایران، در روزهایی که روابط سیاسی میان ایران و فرانسه فراز و فرودهای بسیاری را پشت سر میگذارد، حوزه فرهنگ همچنان یکی از مهمترین پلهای ارتباطی میان دو کشور مانده است. رومن اوتل، رایزن فرهنگی فرانسه در ایران باور دارد که عمق این روابط فرهنگی آنقدر زیاد است که از تنشهای سیاسی فراتر میرود.
اوتل که به مناسبت بیستمین سالروز درگذشت مرتضی ممیز و رونمایی دوباره از آثار این گرافیست برجسته به خانه هنرمندان ایران آمده بود، در حاشیه این مراسم از تاریخ همکاریهای فرهنگی دو کشور، چشمانداز احیای برنامههای مشترک و نقش نمادین چهرههایی چون ممیز در تقویت این پیوندها سخن گفت. آنچه در ادامه میخوانید گفتوگوی ما با او درباره ادامه تعاملات و همکاریهای فرهنگی ایران و فرانسه است.
تعاملات فرهنگی ایران و فرانسه را امروز چگونه میبینید؟
روابط فرهنگی بین ایران و فرانسه بسیار قدیمی، عمیق و ریشهدار است. این روابط درواقع بین مردم و جوامع دو کشور شکل گرفته است. من مدیر انجمن ایرانشناسی فرانسه در ایران هستم؛ انجمنی که فکر میکنم حدود ۱۲۰ سال پیش، در دوره قاجار تأسیس شد. آن زمان که باستانشناسان فرانسوی به ایران میآمدند و ایرانشناسی شکل گرفت، این انجمن با دانشگاه تهران همکاری میکرد و رابطهای بسیار قدیمی، عمیق و دوستانه ایجاد شد.
به نظر من امروز هم جنس این روابط همچنان همینطور است. البته گاهی این روابط کمی پیچیده میشوند، بیشتر به دلیل مسائل سیاسی؛ اما در نهایت ما توانستهایم این روابط را حفظ کنیم و ادامه دهیم و این مهمترین موضوع است.
شما به خانه هنرمندان آمدید؛ فکر میکنید چقدر توانستید با آن ارتباط برقرار کنید و چه چشماندازی برای همکاری دارید؟
خانه هنرمندان حدود ۲۵ سال پیش تأسیس شده و ما هم از همان زمان روابط بسیار خوبی با آن داشتهایم. تا حدود پنج سال پیش همکاریهای زیادی داشتیم؛ مثلاً جشن سینمای مشترک برگزار میکردیم.
متأسفانه مدتی است مخصوصا بعد از کرونا این همکاریها کمی کمتر شده است، اما من مطمئنم میتوانیم دوباره آن را فعال کنیم. به تازگی با آقای عسگرپور ، مدیر خانه هنرمندان، درباره همین موضوع صحبت کردیم و قصد داریم بهتدریج برنامههایی مشترک برگزار کنیم مطمئنم در ماههای آینده میتوانیم یک برنامه جالب را با هم اجرا کنیم.
قرار است خانه هنرمندان با سفارت فرانسه همکاری داشته باشد. این همکاریها چگونه خواهد بود؟
میتوانیم مثلاً یک فیلم فرانسوی انتخاب کنیم و ما از طرف سفارت، حقوق و هماهنگی با فیلمسازان فرانسوی را انجام دهیم تا فیلم در ایران اکران شود. همچنین امکان برگزاری نمایشگاه مشترک هم هست.
در بیستمین سالگرد درگذشت مرتضی ممیز، رونمایی از آثار ایشان برگزار شد. آیا ایشان را میشناسید و چقدر با آثارش ارتباط برقرار کردهاید؟
بله، مرتضی ممیز در فرانسه بسیار شناختهشده و مشهور است. او اولین گرافیست ایرانی بود که عضو رسمی اتحادیه بینالمللی گرافیستها شد. او در سال ۱۹۶۸ که دوره بسیار مهمی برای هنرهای مدرن فرانسوی بود، در فرانسه حضور داشت.
تا پیش از همهگیری کرونا، هر سال یک گرافیست فرانسوی به ایران میآمد و در برنامههای مرتبط شرکت میکرد. امیدوارم سال آینده دوباره بتوانیم یک گرافیست فرانسوی را به این برنامهها دعوت کنیم.
پروژه بنیاد ممیز بسیار جالب است. نه فقط به خاطر آثار آقای ممیز، بلکه چون هر سال یک گرافیست از کشور دیگری را دعوت میکنند و آثارش را به نمایش میگذارند. این کار واقعاً ارزشمند است.
راستش من خیلی آدم خوشبینی هستم؛ این بخشی از شخصیت من است. فکر میکنم دوره سختی را پشت سر گذاشتهایم و در حال تمام شدن است. مطمئنم در سال آینده میتوانیم دوباره برنامهها و همکاریهای مختلفی را با خانه هنرمندان، موزه هنرهای معاصر و موسسههای مختلف فرهنگی برگزار کنیم.

دیدگاه خود را بنویسید