اخبار
هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم پرواز به پایان رسید
هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم پرواز به دبیری علی نصیریان، روز جمعه ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ با حضور جمعی از هنرمندان، داوران، فیلمسازان و اصحاب فرهنگ و رسانه، در سالن اصلی مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی برگزار شد و به پایان رسید.
موزه گرافیک ایران؛ ارزش ملی و ضرورت صیانت جمعی
آیین ستایش از استاد «مجید بلوچ» و دورهمی اعضای انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران عصر پنجشنبه ۲۶ شهریور ۱۴۰۵ در سالن استاد شهناز خانهی هنرمندان ایران برگزار شد.
مخاطب باید به کشف درون خود برسد
آرش رئیسیان گفت: همواره با این پرسش دستبهگریبان بودم که با چه ترفند و تمهیدی میتوان مخاطب را دقایقی طولانیتر روبهروی یک اثر متوقف کرد تا به درون تابلو نقب بزند؛ چراکه هدف، کشف خود اثر نیست، بلکه مخاطب باید از دریچه تابلو به «کشف درون خود» برسد.
از هندسه قنات تا تار و پود پارچه
فاطمه حسنی درباره نمایشگاه «کاریز» گفت: از آنجا که ریشه و سرمنشأ بقای هر باغی در این اقلیم قنات و کاریز است، عنوان نمایشگاه را «کاریز» گذاشتم. معتقدم هنر نیز خصلتی کاریزگونه دارد؛ از ژرفای لایههای درونی و ناخودآگاه هنرمند سرچشمه میگیرد، بستر تاریکی را میپیماید و در نهایت به سطح بوم میرسد تا به زندگی و ادراک مخاطب طراوت ببخشد.
روایتی از پیوند ریشهها با نوگرایی / آزادی هنری نباید منجر به گسست از اصالت شود
یدالله کابلی استاد مجرب خوشنویسی در بازدید از نمایشگاه «کاریز» گفت: فاطمه حسنی در آثارش با استفاده از شناخت دقیقِ قوسها و حرکتهای اصیل، موفق شده هویت سنتی هنر را با نگاهی نو، در فضای کالیگرافی امروز تعریف کند.
وحدت انسان و طبیعت در قاب
گروهی عکس «همریشه» با نمایش آثاری از دهها هنرمند، مدتی پیش در گالری استاد ممیز خانه هنرمندان ایران برپا شد. دانیال آبپیکران که مسئولیت انتخاب آثار و کیوریتوری این مجموعه را بر عهده داشته، معتقد است این نمایشگاه تلاشی برای یادآوری اتحاد و پیوند میان انسانها و همچنین آشتی با طبیعت در روزهای دشوار است.
سفر به دنیایی که دیگر نیست
محمدباقر سلمانی کارگردان مستند «خاطرات سینما» با اشاره به منسوخ شدن بسیاری از فضاهای ثبتشده در فیلم، بر ارزش تاریخی اثر تأکید کرد و افزود: وقتی به تصاویر آپاراتخانهها نگاه میکنیم، با واقعیتی روبرو هستیم که دیگر وجود ندارد.
هملت در قاب مینیمال؛ روایتی زنانه از یک تراژدی کلاسیک
پرهام یدالهی کارگردان نمایش «خفتن و شاید خوابدیدن» گفت: از یک نقطه به بعد احساس کردم چارچوب اولیه دیگر برای من پاسخگو نیست؛ بنابراین از متن «هملت» کمک گرفتم و تلاش کردم حضورش پررنگتر شود و جایگاه خودش را پیدا کند. با این حال، همچنان تمرکز اصلی روی دو کاراکتر ماند و این دو نفر هستند که قصه را پیش میبرند و به همین دلیل سایر عناصر کمی کمرنگتر و مینیمال باقی ماندند.
